Ζωή μου εσύ
με γέννησες
με χώμα και με στάχτες
σε ζοφερούς καιρούς
με γέμισες
με αίμα και με λύπες
με γκρέμισες
στης αναζήτησής σου τους χαμούς
Κύκλος και περιστρέφομαι
σπείρα και αναστρέφομαι
στα πόδια σου κυλώ
και ξετυλίγομαι
Τρομάζω με την δύναμή σου
την αρπαγή σου
Είμαι το θύμα σου, η βορά σου
το θήραμά σου
Πού να σταθώ;
Αμείωτος βρίσκεσαι μέσα μου
τίποτε άλλο δεν χωρεί
πλην από σένα
Όλα τα πριν
τα ιδωμένα
μοιάζουν χλωμά
και ξεχασμένα
Έρωτα φτερωτέ
δεινέ, λυσιμελή
γλυκύπικρε, αλιπόρφυρε
δακρυχαρή έρωτα,
λίσσομαί σε….
κι από τον πυρετό που καίγομαι
λευτέρωσέ με
Σαν πάγος, κοφτερό
-
Έτσι. Ξεκίνησε έτσι. Στην πραγματικότητα αυτό σε ξύπνησε και όχι το φως ή
το ξυπνητήρι δίπλα στο αυτί σου μήπως και παρακοιμηθείς. Αυτό. Αυτές
δηλαδή. Ε...
Πριν από 16 χρόνια



