Φωτιά

Μη με χαμηλώνεις
σε μια φαντασίωση,
δεν είμαι μόνο αυτό
Μην με εξουθενώνεις
σε νοερές επιθυμίες μέσα
δεν λήγω ως εδώ
Δεν είμαι λίγο
Μη με γυρνάς λοιπόν
σε απροσδιόριστες ατμόσφαιρες
δεν θα σταθώ
Θέλω την άβυσσο,
θέλω το σκοτεινό το φως μαζί σου
θέλω τη ζωή σου
Θέλω όσα έγιναν κι όσα ειπώθηκαν
ξανά και πάλι και μετά
σκάλα στο χάος να τα φτάσω
φλέγομαι να σε συναρπάσω
Θέλω τη σάρκα σου, θέλω και το μυαλό σου
θέλω τ’όνειρό σου
για να τα πάω ως την άκρη του χαμού
Θέλω όλα τα θέλω σου
τα χέρια σου, τα χείλη σου
την αναπνοή σου
το κορμί σου
το να σε θέλω, θέλω
αργά, ηδονικά και κολασμένα θέλω
Θέλω τα απέραντα ν’αδράξουμε
και τα ανείπωτα να πράξουμε
θέλω να πυρώνω και να με σβήνεις συ
θέλω να λιγώνω, να με ξυπνάς εσύ
να λιώνω να με πίνεις
να σε χωρώ
να σε γεύομαι
να σ’ανασαίνω
Και ύστερα πάλι και ξανά,
να σ’ανασταίνω

Θέλω γυναίκα εγώ, άντρας εσύ
στα χέρια σου να ξαναγεννηθώ ολοπόρφυρη
Και να καώ