Μα δεν .

[μηδέν]

Στις ρημαγμένες μέρες μου σε ψάχνω
στο χρόνο που κυλάει
νεκρώνοντας μέλλον
καθώς διαγράφει ορίζοντες
με απαράμιλλη σκληρότητα

Στις στάχτες μου ανάμεσα
στις σιωπές σου
στις υπεκφυγές σου
στις μεταμφιεσμένες σου φράσεις,
εκείνες της παραλλαγής
τις πανοπλίες σου

Στις μέρες που δεν γεννούν αφορμές φωτός
μα το βαθύτατο το μπλε
μιας αβυσσώδους μελαγχολίας
Κι εκεί ακόμα θα σε αναζητώ
ενώ θα βυθίζομαι
σε μια μάταιη αναζήτηση

Στην λήθη της ελπίδας
που προσπαθώ να επωάσω
κι όμως αυτή ανερυθρίαστα μεταλλάσσεται
και λίθος με συνθλίβει
έτσι όπως με θλίβουν τα χαμένα.
Στων ρυτίδων μου τα σκάμματα
αναζητώ με οδύνη τις αιτίες
σκοπέλους που ανάμεσά μας γιγαντώνονται

Μα δεν .

Μα δεν είσαι ούτε εκεί
Ούτε καν τα είδες
όλα τα προσπερνάς
αναιρώντας ακόμα και την ίδια την τακτική σου
Δεν ζήτησα ποτέ τα όσα είχες πίσω σου
απλώς ένα μερίδιο στα όσα έχεις μπροστά σου

Αλλά δεν .

Ξέρεις,
έχει εισβάλλει πολύ κενό μέσα μου
για να μπορείς να το γεμίσεις
Πολύ κενό
για να το διώξουν οι αυταπάτες,
κι όλα όσα επίμονα προσπαθείς
να με πείσεις.
Πολύ κενό το μέλλον μου

Μην ταράζεσαι,
έτσι κι αλλιώς θα γίνουν όλα
Δεν ήταν τίποτε τούτος ο ήχος
Μην ξυπνήσεις

Απλή συνειδητοποίηση ασημαντότητας .