Πλησίασε ακροπατώντας
την στιγμή
που καταδύομαι στον ύπνο
κι αναδύομαι στην σκέψη
ποθητή.
Επέστρεφε κυριαρχώντας
Πορθητή.
Πώς σβήνω αναρριγώντας
πώς γίνομαι πηγή
και θέλγομαι και θέλγω
και βάλλομαι και βάλλω
αιχμηρή.
Απρόσμενα σκιρτώντας
σ’ αρπαγή.
Μονάχα σφράγισε την νύχτα δυνατά
σαν να μην γίνεται να ξεχαστεί μετά
