Εναλλασσόμενη τάση

Να, τώρα υπάρχω
κι έπειτα όχι
της σκέψης σου η διαγραφή
εγώ είμαι
άλλοτε τόνος κι άλλοτε βαρεία
οξεία η δική μου η πληγή
περισπώμενη με θεραπείες λεκτικές
άλγους ένθετα έμπλαστρα
παυσίλυπα παυσίπονα ημιτελή
και μ’ατελείς θωπείες
που με μεταλλάσσεις
Ψάχνω να βρω πώς γράφομαι
και αν
έχω γραφεί μες στο μυαλό σου
και ούτε
με συμπαθητική μελάνη,
κι ούτε, αφού
σβήνω και λήγω εκεί
περιορισμένη κι ορισμένη
αενάως ανύπαρκτη
στον περιβάλλοντά σου χώρο
Σε ό,τι εγκρίνεις είμαι
σε όσα ρήματα εκκινώ
κι εγείρω αισθήσεις
αρτύματα πόθων
μου προτάσσεις
Επίμονα κι επώδυνα
να ακολουθήσω μου επιτάσσεις
με προπονείς
κι ο πόνος δικός μου,
υπομένοντας, υποτάσσομαι
Σε ό,τι μου επιτρέπεις, υπάρχω
και όσο μου επιτρέψεις
κι όπου
επιμελώς αφανής
σε κλίβανο αποστείρωσης οι λέξεις μου
μην προδοθείς
Να, τώρα είμαι, μ’αποδέχεσαι
μετά θα με διαγράψεις
θα γράψεις άλλα
θ’ ανασύρεις από το παρελθόν
θα δελεάσεις
κι ανακινώντας άλλων μνήμες
μέχρι και το παρόν μου θα εκτρέψεις
σε παρελθόν
Με λέξεις με σκοτώνεις
και με αναγεννάς

Να ήξερα μονάχα πού με πας....