Nada

Αέρας και χάνομαι
Αέρας και φεύγω
Τίποτε
Με κλείνεις σε ένα τετράγωνο
Με ορίζεις
Ορισμένη
Περιορισμένη
Όπου δεν εφάπτομαι, προσθέτεις, συμπληρώνεις
Όπου περισσεύω, θυμώνεις, οργίζεσαι
Με επαναφέρεις
Εκεί, πίσω, όπου με θέλεις.
Πρέπει οπωσδήποτε να γίνω τετράγωνη και γήινη.
Κυκλική και ουράνια ποτέ.
Μην τύχει και λάμψω.
Με βάζεις σε ένα κουτί και με κρατάς εκεί.

Με παραδέχεσαι σε ό,τι σε βολεύει
Με αναγνωρίζεις μονάχα σε ό,τι πιστεύεις
Στα άλλα, είμαι λάθος
Στα άλλα, με γυρίζεις πίσω.
Μην βγω.

Σε λένε άνδρα και θες κάθε στιγμή να το επιβεβαιώνεις.
Σε λένε άνδρα θα μπορούσες να είσαι ο οποιοσδήποτε
(πάντα το ίδιο θα με βλέπεις)
(πάντα το ίδιο θα θέλεις να με ελέγχεις)
Γεννήθηκα γυναίκα, είπαν από το πλευρό σου
(εγώ δεν έχω πλευρό, έχω κενό, γεννήθηκα λιγότερη)
Η φύση σε προίκισε με λοφίο, με χαίτη, με στέμμα
(γι’ αυτό την μιμούνται και οι βασιλιάδες υψώνοντας την κεφαλή, γι’αυτό φορούν κορόνα)
Εμένα με προίκισε με υπομονή.
Με υπομονή και μια λίμνη από δάκρυα.

Θες να σε στέψω λοιπόν, αδιαφιλονίκητο Ένα
Όχι μόνον να σε τιμώ, αλλά και να σε προσκυνώ.
Να είμαι πάντα εδώ αλλά εσύ να είσαι αλλού
Να μπορώ να αντέχω την σιωπή σου
Να ενσαρκώνω το όνειρό σου όποτε θες, όταν θες, όπως θες.
(τα δικά μου όνειρα έχουν πεθάνει πριν να γεννηθούν)
Υπάρχω ανεξάρτητα από σένα, σου πέρασε ποτέ από το μυαλό;
Δεν θέλω το τετράγωνό σου, πνίγομαι
Μη με περιχαρακώνεις, με σκοτώνεις.

Κάποτε ήμουν άνθος, μα τώρα έγινα καπνός.