Με δυο νομίσματα
στα μάτια μου επάνω
θα κατεβώ,
στων λογισμών μου τον χαμένο ύπνο
και στης επιθυμίας σου
την σίγουρη θανή.
Εκεί,
θα σβήσω.
Με δύο σέπαλα
τα ανθισμένα βλέφαρα
θα κλείσω,
της σιωπής σου την αυλαία θα τραβήξω
στης αποχώρησης τον διαρκή απόπλου
και στης φωνής σου την απόλυτη φυγή.
Έτσι
θα ζήσω.....
Της Άνοιξής μου την αποκοτιά,
θα τερματίσω.
Σαν πάγος, κοφτερό
-
Έτσι. Ξεκίνησε έτσι. Στην πραγματικότητα αυτό σε ξύπνησε και όχι το φως ή
το ξυπνητήρι δίπλα στο αυτί σου μήπως και παρακοιμηθείς. Αυτό. Αυτές
δηλαδή. Ε...
Πριν από 16 χρόνια



