Περίκλειστη

Στην στάση του εμβρύου σφαλιστή
να κοιμηθώ πια θέλω.
Χωρίς να ακούω τίποτε.
Χωρίς να νοιώθω.
Τα βέλη σου να μην σφυρίζουν γύρω μου,
να μην μ’ αγγίζει τίποτε άλλο πια.

Κατέθεσα τα πάντα,
γη και ύδωρ ζητάς και επιμένεις
Τι άλλο να σου δώσω;
Ένα παράθυρο γυρεύεις με ζήλεια να μου κλείσεις
Μην μου στερείς ό,τι ποτέ δεν μπόρεσες να δώσεις


Στην στάση του εμβρύου περίκλειστη
σε μια θάλασσα δακρύων αρμενίζω….