αιχμηρά

Σιωπώ αντιμέτωπη
σε μια μελλοντική εφόρμηση
κι αναδίπλωση στα ευαίσθητα
που απερίσκεπτα ενέδωσα
Έτοιμη πια, αφουγκράζομαι
κι ιχνηλατώ στις διαθέσεις σου
να μάθω τι προτίθεσαι
κι ως πού διατίθεσαι να φτάσεις
Δεν θα προφτάσεις
σε περιμένω στην στροφή
και στην καμπή του χρόνου
ενεδρεύω
Εμένα άλλο πλέον δεν με ξεγελάς,
κλειδί δεν θα με βρεις ν’ανοίξεις
να προχωρήσεις
Έμαθα πια να διαφυλάσσω
τα πιο πολύτιμα, φύλακας στέκομαι
άτεγκτος και κραταιός στο αύριο
το προστατεύω από τις ξένες αρπαγές
και τις αυριανές μου μνήμες
ζηλότυπα φυλάω
Δεν θα υπάρχω εγώ αν σβήσει αυτό,
πώς να σου χαριστώ λοιπόν;
Εδώ είμαι, ολόρθη και στητή
στα μάτια σε καρφώνω
σε κοιτώ
Αυτός που θα μου στερήσει
ετούτο το δικό μου μέλλον
είναι ο χρόνος κι η φθορά
και όχι εσύ

Και μόνον αυτός που μου το δίνει, του ανήκει
Μόνος τ’εξουσιάζει
Κι όχι εσύ .