Είσαι όμορφος
σαν ένα μαγιάτικο ξημέρωμα
σαν μια αμφιλύκη που χαράζει
σβήνοντας τα μαύρα πέπλα του ουρανού
(τον ζόφο στην καρδιά μου)
Είσαι τέλειος
σαν μια καρδιά από σέπαλα ανθών
που ανοίγει να υποδεχτεί
την πρωινή δροσοσταλίδα
(κάτι που ξέμεινε από τα δάκρυά μου)
Είσαι απέραντος
σαν μια θάλασσα ατελείωτη και γαλανή
υδάτινη γαλήνη που πότε θυμώνει
και πότε θωπεύει
(και πλημμυρίζει τα όνειρά μου)
Είσαι τρυφερός
σαν απαλό βελούδο η ματιά σου
οι λέξεις σου, κι αυτές που ηχούν
κι αυτές που σιωπούν
(και απαλύνουν την μοναξιά μου)
Είσαι η ψυχή μου,
το άλλο μου μισό.
Και σ’αγαπώ
(είδε το φως στις 25/6/06, ως έρωτας αν-Ιμερος. Το φως του όμως πιο μετά)
Σαν πάγος, κοφτερό
-
Έτσι. Ξεκίνησε έτσι. Στην πραγματικότητα αυτό σε ξύπνησε και όχι το φως ή
το ξυπνητήρι δίπλα στο αυτί σου μήπως και παρακοιμηθείς. Αυτό. Αυτές
δηλαδή. Ε...
Πριν από 16 χρόνια



