Σαν σε μια μήτρα
σ'ένα κουκούλι γεμάτο ραγίσματα
γέρνω κι απόψε
γερνώ κι απόψε.
Και συρρικνώνομαι
κι αναδιπλώνομαι.
Εντός του περιορισμένου μου
του χώρου, χωρώ.
Σαν σε μια σφαίρα
σαν σε μια έλλειψη
ελλειπτική ούσα
κι απούσα
απ'την ζωή μου,
αποκοιμιέμαι.
Σαν πάγος, κοφτερό
-
Έτσι. Ξεκίνησε έτσι. Στην πραγματικότητα αυτό σε ξύπνησε και όχι το φως ή
το ξυπνητήρι δίπλα στο αυτί σου μήπως και παρακοιμηθείς. Αυτό. Αυτές
δηλαδή. Ε...
Πριν από 16 χρόνια



