"Δεν σε θέλω παρά γιατί σε θέλω"
Λύκοι οι πόθοι κι αλυχτούν
μες το μυαλό μου ολοφυρόμενοι
Σ’ερέβους σκοτεινιά τα μάτια τους
στυλώνουν πάνω μου σαν φλόγες
κι εγώ σαν υπνοβάτης
στην μεριά σου έρχομαι
Πυροδοτείς τις ώρες αφυπνίζοντας
στοιχειά εξεγερμένης μνήμης
οφιοειδούς και ελισσόμενης
ανάμεσα στο είχα και στο πάλι
Γεμίζω λέξεις αμέρωτων επιθυμιών
και όλες να τις αδειάσω επάνω σου γυρεύω
Τα ακροδάκτυλα χείλη απλώνω
να σ’αγγίξω αλλά λείπεις,
μ’εμπαίζει η απουσία σου
και η επιθυμία σου
Σπαράζομαι στην ειρωνεία του σύμμετρου
του άμετρου κι ισοβαρούς
που ψάχνει να βρει τρόπο να μιλήσει
χωρίς να έχει τόπο ν’απλωθεί
Σαν πορσελάνινη κούκλα
στην αναμονή σου σπάω
