Μπλέ

Άσε με πια
να τα βάψω όλα γαλανά
τα χέρια μου τα μάτια μου
να πλημμυρίσω βαφή
θαλασσιά μπλε βροχή.
Να σβήσω κάθε χρώμα που υπήρχε πριν
άσε με να σβήνω σιγά σιγά
σε μια θάλασσα πυκνού κυανού

Άσε με να πεθαίνω
για όλα αυτά που πήρες πίσω
όλα όσα ποτέ δεν σου ζήτησα
κι όμως κάποτε μου δώρισες
σε τόσο απίστευτο φως...
Άσε με να σκοτεινιάζω.

Άσε με και μην μιλάς,
μην αποστρέφεις το βλέμμα.
Δεν σε κατηγορώ που έφυγες

παίρνοντας μαζί σου όλα τα χρώματα
κι άφησες μόνο το πιο σκοτεινό
της μοναξιάς μου μπλε


Μονάχα τύλιξέ με
μια που δεν θέλουν πια τα χέρια σου
άσε τα κύματα πέπλα
στο απέραντο μπλε βαμμένα
να το κάνουν.
Κι εκεί μέσα κρυμμένη
σε μπλε μελανό κουκούλι
να βρίσκομαι

Έτσι, αν τύχει και ξαναγεννηθώ από το μπλε
να γίνω ζέφυρος και γύρω σου να ταξιδεύω,
αύρα να σου χαϊδεύω τα μαλλιά
απαλά.
Κι έτσι ακόμα να σ’αγαπώ
άσε με.