Εδώ που ήρθαμε
ανέστιοι και πλάνητες
είναι το τέλος των ελπίδων.
Εδώ που τις κηδέψαμε.
Και τώρα περιμένουμε
να δούμε τα σκουλήκια
να ξεφυτρώνουν
μέσα από το πτώμα τους.
Λευκά των ημερών μου
έρπονται.
Την σήψη του ονείρου
να αντικρύσουμε
με μάτια στεγνά
κι ανέκφραστα.
Εδώ που ήρθαμε
είναι ένας τοίχος
που συγκρούονται
όλοι οι πόθοι
πάνω στο Aδύνατο.
Εδώ είναι το μέλλον.
"Lasciatε ognε spεranza, voi ch’intratε"
Σαν πάγος, κοφτερό
-
Έτσι. Ξεκίνησε έτσι. Στην πραγματικότητα αυτό σε ξύπνησε και όχι το φως ή
το ξυπνητήρι δίπλα στο αυτί σου μήπως και παρακοιμηθείς. Αυτό. Αυτές
δηλαδή. Ε...
Πριν από 16 χρόνια



