
Ούτε το όνομά μου δεν μου ανήκει
τίποτε πια
όλα ξένα με μένα
όλα αλλού
Και εγώ να μην κάνω μια προσπάθεια
-τίποτε-
να διεκδικήσω κάτι
Όλα φευγάτα
όλα κάπου αλλού
όλα αλλουνού
Κι ούτε το όνομά μου να μου ανήκει
ούτε κι αυτό
-τίποτε-
Τα φωνήεντά του περιτυλίγουν την αλφάβητο
καθορίζουν το πεπερασμένο μου
εκείνο που με εξουθενώνει
Τίποτε δικό μου
καμία βάση να σταθώ
τίποτε πια
Σε κλειστά παράθυρα διεκδικώ την ζωή μου
Κι ο ήχος πάει
έφυγε και αυτός
πνίγηκε σε μια σιωπή
που ούτε κι αυτή δεν μου ανήκει
Σαν πάγος, κοφτερό
-
Έτσι. Ξεκίνησε έτσι. Στην πραγματικότητα αυτό σε ξύπνησε και όχι το φως ή
το ξυπνητήρι δίπλα στο αυτί σου μήπως και παρακοιμηθείς. Αυτό. Αυτές
δηλαδή. Ε...
Πριν από 16 χρόνια



