
Χειμωνιάζει στην βαθιά παραίτηση
Ατσαλάκωτοι οι μήνες σκοτεινάζουνε
σιγά σιγά στο κρύο
και στην αναβολή ζωής
Από το ψυχρό του φθινοπώρου τζάμι
κοιτώ τα συναθροισμένα σύννεφα
που μάχονται να σε καλύψουν
τελειωτικά
Χάραξε τους ουρανούς με μια απαίτηση
Να την υποδεχθώ ευφρόσυνα
και να την εκπληρώσω
τελετουργικά
Το λαγήνι της χαράς μου
μόνον συ γεμίζεις
Μόνον συ με σώζεις της απόγνωσης
Χειμωνιάζει στο βασίλειο του πόθου
Και παγώνουμε
Σαν πάγος, κοφτερό
-
Έτσι. Ξεκίνησε έτσι. Στην πραγματικότητα αυτό σε ξύπνησε και όχι το φως ή
το ξυπνητήρι δίπλα στο αυτί σου μήπως και παρακοιμηθείς. Αυτό. Αυτές
δηλαδή. Ε...
Πριν από 16 χρόνια



