
Φορώ την φορεσιά της νιότης μου
και τέσσερα άλικα άνθη
στα μαλλιά
Δονώ τις ώρες
καθώς τα ξεκρεμώ
δωρίζοντας πιθανότητες
Στο τέταρτο ρόδο
βρίσκεται ο λάθος
Στον πίνακα του παρελθόντος
την εικόνα μου καρφίτσωσα
Μαύρο μακρύ
βελούδινό μου φόρεμα
κατηφορίζεις ως παχύρευστη οδύνη
τα σκαλιά
Κυλιέσαι ηδονή
και αναλώνεσαι
Ένα ακόμα σφάλμα
συναντάς
Κι ακόμα μια εικόνα
δική μου
καρφιτσώνω
στον ίδιο πίνακα
που αποστρέφομαι
Τις αντοχές μου
διασχίζοντας αναίσθητους
σφυρηλατώ
Κι ούτε θα το περίμενα
ότι εκείνο που ολοφάνερα σας έλειπε
έπασχε τόσο
ώστε μια μέρα να σταματήσει
λες και δεν το κουρδίζατε
Μια κι από τότε
για νεκρούς
σας είχα υπολογίσει.
......................................
Σαν πάγος, κοφτερό
-
Έτσι. Ξεκίνησε έτσι. Στην πραγματικότητα αυτό σε ξύπνησε και όχι το φως ή
το ξυπνητήρι δίπλα στο αυτί σου μήπως και παρακοιμηθείς. Αυτό. Αυτές
δηλαδή. Ε...
Πριν από 16 χρόνια



