Όλα Καλά

Και να που βρέθηκα ξανά
μες τον χειμώνα
σε έναν κόσμο πάλι
που κατοικώ μόνη εγώ

Μα μην ανησυχείς
Όλα καλά

Δεν είν’ που κλείνω βιαστικά
ένα παράθυρο
να μην περάσει η παγωνιά
πιο μέσα
Δεν είν’ που κλίνω
την αλήθεια
σε όλες της τις πτώσεις
και την αήθεια
αδυνατώ

Να μην ανησυχείς
Όλα καλά

Τα μάτια μου ορθάνοιχτα
και βλέπω εσένα
να συλλαβίζεις όνειρα
που σε κανέναν
δεν ανήκουν
πια

Και η άνοιξη
σαν ένα χέρι
-που λέει κι ο cummings-
να αφαιρεί όλη την νιότη
που απόμεινε εντός μας
για να την κάνει ψ-αίμα
-που λέει κι η Δημουλά-

Όλα καλά

Με δανεικούς στίχους θα μιλούμε
και θα κινιόμαστε με δανεικές ιδέες
αφού έκπτωτους μας κηρύξανε
τα ιδανικά
Και κείνα τα θέλω
τα θολά
τα καταντήσαμε να ξεψυχήσουν
από δειλία
ή απροσεξία
Τα ρημάξαμε
τρόπαια στα χέρια
των καιροσκόπων
των ανοήτων ή των αφελών
Τα καταθέσαμε
στα χέρια των ατάλαντων

Για μια παράσταση όλα
για ένα φτηνό ονόρε
Μία εφήμερη κολακεία
και μιά ματαιοδοξία

Μα μην ανησυχείς
Όλα καλά

Εσύ να επιμένεις:
άνοιξη
Κι εγώ θα κλείνω
τα παράθυρα
τις πόρτες
τις ρωγμές
Και θα φορώ παλτό
κατάσαρκα
όσο θα με αγγίζεις


Γι’αυτό να μην ανησυχείς
Πάω καλά