Δεκάδες αποτσίγαρα στο χώμα
συγχρωτίζονται με τα πεσμένα
του φθινοπώρου φύλλα
Λεπτόσχημη κυρία
η αέναη προσμονή της άνοιξης
πίνει το καφεδάκι της παρέα
με την υπαίθρια αναμονή της ίασης
Σε προαύλιο νοσοκομείου
αδιακόπως συναντώνται
Στους διαδρόμους των αχτίδων
από το κατάσπαρτο έδαφος
ως το διαφαινόμενο ουράνιο μπλε
θερμαίνεται η θλίψη
μήπως εξατμιστεί
Έτσι, πεισματικά
εξιτήριο από το ζοφερό
επιθυμεί το πορφυρό
Και δεν γονατίζει
συγχρωτίζονται με τα πεσμένα
του φθινοπώρου φύλλα
Λεπτόσχημη κυρία
η αέναη προσμονή της άνοιξης
πίνει το καφεδάκι της παρέα
με την υπαίθρια αναμονή της ίασης
Σε προαύλιο νοσοκομείου
αδιακόπως συναντώνται
Στους διαδρόμους των αχτίδων
από το κατάσπαρτο έδαφος
ως το διαφαινόμενο ουράνιο μπλε
θερμαίνεται η θλίψη
μήπως εξατμιστεί
Έτσι, πεισματικά
εξιτήριο από το ζοφερό
επιθυμεί το πορφυρό
Και δεν γονατίζει




