Κατάσαρκα σε ακουμπώ
Φυλαχτό σε χρώμα άλικο
φωτεινό κι ανέσπερο
Σαν τραχηλιά που λιάζεται
στο στέρνο
απλώνεσαι
και με αγγίζεις
περιδέραιο πολύτιμο
Κατάστηθα θα σε φορώ
Χρώμα μου
Βάμμα Έρωτα
κι ακύρωση θανάτου
.... as they fall from your open hand
at the call of the wind's command...