Η Κόλαση είναι
ένα άσπρο δωμάτιο
στενό σαν τάφος
μικρό σαν φέρετρο ζωής
Ένας χώρος με κατάλευκους τοίχους
που αναρρώνεις απ’ τις ελπίδες
ενώ βυθίζεσαι αμείλικτα στην απόγνωση
Αυτό είναι η Κόλαση
Ποτέ κανείς δεν την έβαψε
με το κόκκινο της φωτιάς
Όλα είναι φήμες
ανυπόστατες
Το κόκκινο είναι φλόγα
πυρσός του έρωτα
και της χαράς του
Το πορφυρό του αίματος
που πάλλεται στις φλέβες
και κραυγάζει "ζήσε"
Η φωτιά ανήκει
στο πάθος και στον πόθο
Σ’ αυτά που κατοικούν
σε παραδείσους θέωσης
κι όχι δυο μέρα κάτω απ’ το χώμα
(ακόμα και να είναι)
Η αληθινή Κόλαση δεν έχει χρώμα
Εδώ η σιωπή σου τρυπά τα αυτιά
κι όλα είναι άχρωμα σαν πάγος
Γαλακτερές ανταύγειες
θανατερού φωτός
ψυχρού σαν στιλέτο
που εισβάλλει κατάστηθα
κατακρεουργώντας το μέλλον
λεπτό το λεπτό
ως να μείνει μόνο
μια ατελείωτη στιγμή
που διαρκεί την αιωνιότητα της μοναξιάς
Αυτό είναι η Κόλαση:
Ένα λευκό δωμάτιο που όλα απουσιάζουν…
Σαν πάγος, κοφτερό
-
Έτσι. Ξεκίνησε έτσι. Στην πραγματικότητα αυτό σε ξύπνησε και όχι το φως ή
το ξυπνητήρι δίπλα στο αυτί σου μήπως και παρακοιμηθείς. Αυτό. Αυτές
δηλαδή. Ε...
Πριν από 17 χρόνια



