...

Στέρεψα
και μήτε λέξεις
μήτε τίποτε
Με κυρίεψε το Έγινε
με πλάνεψε και πάω
Κάθε μιας λέξης μου χυμός
σαν ήχος σού χαρίστηκε
κι εξατμίστηκε
στην θέρμη
και στην μέθη

Έζησα
Με έκανες και έζησα
Κι έτσι πια
δεν έχω άλλη υγρασία
ούτε και δάκρυα
για να ποτίσω ποιήματα
Δεν μου βλασταίνει σκέψη
Κι αυτήν στην χάρισα όλην
να την διαβαίνεις μόνος
Συ

Μα
είναι μακρύς ο μήνας
μεγάλος και ζεστός
Δεν τον ανέχομαι
ράθυμα να κυλά
τόσο αδιάφορος
γι' αυτήν την δίψα μου
που μεγαλώνει

Έρημος γίνομαι
χωρίς εσένα
Έλα
και βρέξε μου ζωή