Δεν μπορώ να προφυλάσσω το έπειτα
από το να μην φυλλορροεί στα χέρια σου
Δεν μπορώ να προφυλάξω κι εσένα
Μπορώ όμως εμένα
Στην κλίνη του μέλλοντος που ψυχορραγεί
προσέρχομαι
Σκύβω με ευλάβεια
το ασπάζομαι
μα δεν κάμπτομαι πλέον
Το αποχαιρετώ
έτσι όπως εν τάφω θα διαμοιράζεται
αφού εκρεμάσθη επί ξύλου
έκθεμα
Άθυρμα στίχοι πέταλα λέξεις στικτά
προσέλθετε πάντες
λάβετε φάγετε, πίετε εξ αυτών
ξεδιψάστε της ερήμου σας την δίψα
Κοινωνίαν βολών
ευθυβόλων
Και η ανάστασις
μια ουτοπία
πια . 
Δανείζομαι τον τίτλο από κείμενο εκείνου που κάποτε με έμαθε να διαβάζω.
Να "διαβάζω"
Πριν από 16 χρόνια
