Να σκοτωθείς Ιφιγένεια
Να θυσιαστείς
Δεν σου πρέπει άλλος θάνατος
μόνo αυτός
Της αυταπάρνησης
εσύ
η μονάκριβη κόρη
Στην κρύα πέτρα ακούμπησε το κεφάλι σου
και παραιτήσου
απ’ την αυριανή σου τύχη
Να τελειώνεις Ιφιγένεια
Να φεύγεις
Μην νομίζεις ότι είχε αξία η ζωή σου
Ασήμαντη ήσουν και θα είσαι
Αμνός
Έτσι μόνον
Θυσία να γίνεσαι
Για να πνέουν ούριοι οι άνεμοι της ποίησης
