να σε τυλίγει
Ακριβέ
από το κρύο, μην περάσει
Μην εισχωρήσει στην ψυχή σου
άδικο
Σε θωρακίζω
σε προστατεύω απ’ το κακό
η προσευχή μου
η προσοχή μου
Κατάσαρκα να με φοράς
Και να σε ντύνει άτρωτο
η αφή μου
Επάνω σου απλώνομαι
τη σάρκα σου ακουμπώ
χαϊδεύοντας κάθε σου πόρο
Κάθε σου πόντο
εκατοστό εκατοστό
οι σκέψεις μου το σώμα σου
να ταξιδεύουν
σε όσους θά’ θελα
Παράδεισους
για να το πάω
Κι ενώ είμαι εδώ,
αφήνω τα φιλιά μου
στημόνι και υφάδι
στο κορμί σου
