Ω εσύ
αλλοτινή ανεξερεύνητη γη
των επιθυμιών μου
Εσύ
Να σε διαβαίνω τόσο λίγο
και τόσο αχόρταγη από σένα
να μένω
για να νοιώθω πως ακόμα
δεν σε ξέρω
Και να πικραίνομαι
που δεν σε διάβασα όπως επίμονα γυρεύω
με το άρμα των αισθήσεων ακάματο υνί
Να σε εξαντλήσω
να σε γνωρίσω
Εσύ
που θα ήθελα όλον να σε μάθω
και πόντο πόντο
πόρο πόρο
να σε πλεύσω
με κάθε κύτταρο δικό μου
Να σε ανιχνεύσω
να σε λατρέψω
Ω εσύ
των πόθων μου ακόμα
χώρα
που δεν ταξίδεψα όσο θέλησα
Αγέρα μου μακρινέ εσύ
Λίβα μου
Άνεμέ μου
Χώμα εγώ και σκόρπισέ με
