Το ίδιο
Ολότελα το ίδιο
Κι όμως πλέον σκοτεινό
Από την μια
-επάνω-
το μέλλον
που ακυρώνεις ως αιθέρα
αφού δεν το φωτολούζεις πια
Κι από κάτω
η θάλασσα
-δακρύων-
το παρελθόν που έσβησα
ως αντίποινα
Ως μηδέποτε ισχύον
Κύματα ο τόσος χρόνος του,
που λήγουν στην ακτή της αυταπάτης
Διαχωριστική γραμμή σιωπής
το παρόν
Ίσαλος πράξεων
σαν μια ευθεία
οφθαλμαπάτης
Ίδιος ορίζοντας
ολότελα ίδιος
Κι όμως όλα είναι αλλιώς
Σαν πάγος, κοφτερό
-
Έτσι. Ξεκίνησε έτσι. Στην πραγματικότητα αυτό σε ξύπνησε και όχι το φως ή
το ξυπνητήρι δίπλα στο αυτί σου μήπως και παρακοιμηθείς. Αυτό. Αυτές
δηλαδή. Ε...
Πριν από 16 χρόνια



