Επιτέλους σπλαχνίσου με
Δεν μπορώ να υποφέρω
τους επιθανάτιους σπασμούς του ονείρου
δεν μπορώ να ακούω τον πνιγηρό του ρόγχο
δεν μπορώ να αποστρέφω το πρόσωπό μου
από αυτό που σίγουρα πεθαίνει
-πεθαίνει, ό,τι και να κάνω
μην το αφήνεις να ψυχορραγεί άλλο
ευτελίζοντας αυτό που υπήρξε-
Επιτέλους σπλαχνίσου με
δώσε μου σε παρακαλώ το βάλσαμο
μιας δηλητηριώδους αλήθειας
Μια ευθανασία λέξη να ξέρω
πότε να κλείσω τα μάτια
Σαν πάγος, κοφτερό
-
Έτσι. Ξεκίνησε έτσι. Στην πραγματικότητα αυτό σε ξύπνησε και όχι το φως ή
το ξυπνητήρι δίπλα στο αυτί σου μήπως και παρακοιμηθείς. Αυτό. Αυτές
δηλαδή. Ε...
Πριν από 16 χρόνια



