Ανέγγιχτο

Θα αποκοιμηθείς ξανά
ανέγγιχτο κι αλώβητο
παρθένο από τα πάθη
ανείδωτο.
Κι από τριγμούς φωτιάς,
ανύποπτο.


Θα δύσεις ξανά
μα τώρα πια τελεσίδικα.
Ειλημμένη η απόφασίς μου.
Θα σβήσεις
επειδή δεν θυμήθηκες
ν’ ανθίσεις έγκαιρα.
Μα τι ήταν εκείνη η άνοιξη
που έφερε χειμώνα;
Ως τι πλησίασε;
Γιατί;

Λοιπόν, προαποφασισμένο.
Θα δύσεις, είπα.
Ανέγγιχτο κι απ’ αυταπάτες απηλαγμένο.


Καληνύχτα, το της σαρκός μου ένδυμα.