Όχι άλλα όνειρα, ευχαριστώ!

Περαστική του τίποτε
του ανύπαρκτου διαβάτης,
πόσων ακόμα αλλότριων λέξεων ιχνηλάτης
θ’αναλωθώ;
Θα φαγωθώ σαν θήραμα
βορά σ’ανομολόγητα πάθη
και πόθους υποβόσκοντες
δυνάμεως, κι εξουσίας
αποδείξεις.
Θ’ανοίξεις την καρδιά μου σαν ροδόφυλλο
πορτόφυλλο που μέσα θα εισχωρήσεις
δόλια, σαν έντομο κεντρίζον
τον χυμό
Και θα χαθώ χωρίς μιλιά
χωρίς καμιά διαμαρτυρία
κι απορία.
Η ιστορία είναι λήξασα
από την αρχή ακόμα
χαμένη
Ηττημένη.

Των πρωτινών σου των παθών
αίρων αμνός και σφάγιο.