Ό,τι έχω πίσω μου
το ακύρωσες
Αμνήμων έμεινα
Μονοκονδυλιά διέγραψα
τα όσα προϋπήρξαν
Κατακτητής των πάντων
έγινες
Κι όλων των σκέψεων
εστέφθης Άναξ
Στο κάστρο που σε υποδέχεται
τα φλάμπουρα στις κόχες ανεμίζω
Και στους εξώστες
κρεμώ χαλιά υποδοχής σου πορφυρά
Απ’ την Χρυσή την Πύλη
κυρίαρχος να μπεις
Εσύ
που τόσες μνήμες
σάρωσες
Με ιαχή θριάμβου
